FALSZYWE DOGMATY KKdy fundamet KK opiera sie na klamstwie ( swiadomym , lub nie) sw. Pawla uznanego za tworce chrzescijanstwa na ktorym zbudowano KK , to trudno by ta cala konstrukcja byla prawdziwa. I na to sa dowody, ktore potwierdza Tora.
Dogmaty stworzone dla Chrzescijanstwa wladajace wszystkimi wyznawcami KRK opieraja sie na falszu.
Dyskusja z innego forum.
Kiara U¶miech U¶miech
¦w. Pawe³ twórc± chrze¶cijañstwa? Odpowiedz z cytatem
Insect napisa³:
Ciekawi mnie sk±d siê bierze w niektórych osobach przekonanie, ¿e prawdziwym twórc± (nie propagatorem, czy nawet filarem wczesnego Ko¶cio³a) by³ ¶w. Pawe³. Jest to dla nieco dziwne, poniewa¿ z Dziejów Apostolskich jasno wynika, ¿e w czasach Paw³a istnia³y ju¿ liczne, dobrze zorganizowane gminy chrze¶cijañskie, o jasno zaznaczonych i ju¿ ugruntowanych podstawch wiary. Mo¿na wrecz powiedzieæ, ¿e Pawe³ nie da³by sobie bez nich rady w swojej pracy, one natomiast bez niego i tak by funkcjonowa³y, choæ oczywi¶cie wk³ad Paw³a w ich rozwój jest trudny do przecenienia.
(...) Z tekstu Nowego Testamentu mo¿na wysnuæ wnioski, które daj± siê zanalizowaæ z punktu widzenia pogl±dów judaizmu i Tory, zw³aszcza, ¿e ¶w. Pawe³ do Tory wielokrotnie siê odwo³uje w swoich pismach. Mo¿na prze¶ledziæ i zanalizowaæ na podstawie tekstów jego listów i Dziejów Apostolskich podstawy jego dzia³alno¶ci i intelektualny proces, który j± zrodzi³. I mo¿na - obserwuj±c ten proces - widzieæ w ¶w. Pawle twórcê wyodrêbnienia siê z judaizmu nowej, uniwersalnej religii - chrze¶cijañstwa.
Pawe³ sformu³owa³ dwa dogmaty tej nowej religii, które by³y ca³kowicie obce judaizmowi:
1. Grzech pierworodny .
¦w.Pawe³ napisa³ w "Li¶cie do Rzymian": "przez jednego cz³owieka grzech wszed³ na ¶wiat" (5: 12) i "a zatem, jak przestêpstwo jednego sprowadzi³o na wszystkich ludzi wyrok potêpiaj±cy, tak czyn sprawiedliwego Jedynego sprowadza na wszystkich ludzi usprawiedliwienie daj±ce ¿ycie. Albowiem jak przez jednego cz³owieka wszyscy stali siê grzesznikami, tak przez pos³uszeñstwo Jedynego wszyscy stan± siê sprawiedliwymi" (5:18,19).(Oczywi¶cie ¶w.Pawe³ ma na my¶li Adama i Jezusa).
W judaizmie nie istnieje w ogóle pojêcie grzechu pierworodnego, przenoszonego z generacji na generacjê. Ka¿dy rodzi siê niewinnym. Gdyby ludzie byli obci±¿eni cudzym grzechem nie mia³oby sensu istnienie Prawa Tory i jego przestrzeganie. Wed³ug opowie¶ci z "Ksiêgi Rodzaju", przekroczenie zakazu siêgania po owoc z Drzewa Znajomo¶ci Dobrego i Z³ego ustali³o sytuacjê cz³owieka: pomiêdzy istot± fizyczn± (podlegajac± prawom natury), a duchow± (czyli posiadaj±ca "bosk±" zdolno¶æ odró¿niania dobra i z³a), ale nie obci±¿y³o grzechem ca³ej ludzko¶ci.
2. ¦mieræ Jezusa odkupia grzechy wszystkich, którzy w niego wierz±.
Problem jest ca³kowicie obcy judaizmowi z dwu przyczyn. Po pierwsze wed³ug judaizmu nikt nie jest automatycznie obci±¿ony Grzechem Pierworodnym. Po drugie: ludzie s± rozliczani wy³±cznie za swoje postêpowanie, wiêc dzia³aj±c etycznie i zgodnie z Prawem sami stawiaj± siê w sytuacji, w której odkupienie jest zbêdne. Jednocze¶nie Tora stwierdza jednoznacznie, ¿e tylko ¯ydów obowi±zuj± prawa dotycz±ce relacji cz³owiek-Bóg. Nie¿ydowska czê¶æ ludzko¶ci zobowi±zana jest - wed³ug Tory - wy³±cznie do przestrzegania etycznych praw w relacji cz³owiek-cz³owiek (z wyj±tkiem dwóch, które obowi±zuj± ca³± ludzko¶æ: zakaz z³orzeczenia Bogu i zakaz ba³wochwalstwa; patrz : Przykazania Potomków Noacha). Skoro grzechy nie-¯ydow mog± byæ pope³nione wy³±cznie wobec ludzi, a Bóg nie odpuszcza grzechów pope³nionych przeciw cz³owiekowi, jakie grzechy i czyje mia³aby odpuszczaæ wiara w Jezusa?
Takie pytania zadawali - mamy prawo przypuszczaæ - znawcy zasad judaizmu, do których wystêpowa³ ¶w.Pawe³ ze swoim wezwaniem.
Na podstawie analizy listów ¶w.Paw³a mamy szansê z du¿ym prawdopodobieñstwem zrekonstruowaæ proces my¶lowy, który pozwalal mu sformuowaæ odpowied¼ na postawione wy¿ej pytania.
Po pierwsze: ¶w. Pawe³ za za³o¿enie wyj¶ciowe przyj±³ stwierdzenie, ¿e Tora musi byæ przestrzegana dok³adnie we wszystkich swoich nakazach i zakazach , a gdy nie jest - cz³owiek zostaje potêpiony. "Napisane jest bowiem: "Przeklêty ka¿dy, kto nie wype³nia wytrwale wszystkiego, co nakazuje wykonaæ ksiêga Prawa". ("List do Galatów" 3:10)
Po drugie: cz³owiek, bêd±c istot± niedoskona³±, nie jest w stanie przestrzegaæ Prawa. "Gdyby mianowicie dane by³o Prawo, maj±ce moc udzielania ¿ycia, wówczas rzeczywi¶cie wszystko p³ynê³oby z Prawa. Lecz Pismo podda³o wszystko pod w³adzê grzechu... ("List do Galatów" 3:21-2)
Po trzecie: cz³owiek jest potêpiony przez Prawo. "Natomiast na tych wszystkich, którzy polegaj± na uczynkach Prawa, ci±¿y przekleñstwo" ("List do Galatów" 3:10)
Po czwarte: cz³owiek musi byæ uwolniony od Prawa, a uwolnienie mo¿e nast±piæ wy³±cznie poprzez wiarê w Jezusa. "Z tego przekleñstwa Prawa Chrystus nas wykupi³...("List do Galatów" 3 :13) i "Przetó¿ mamy za to, ¿e cz³owiek bywa usprawiedliwiony wiar± bez uczynków Zakonu" ("List do Rzymian" 3:dwadzie¶cia osiem). "My jeste¶my ¯ydami z urodzenia, a nie pogr±¿onymi w grzechach poganami. A jednak prze¶wiadczeni, ¿e cz³owiek osi±ga usprawiedliwienie nie przez wype³nianie Prawa za pomoc± uczynków, lecz jedynie przez wiarê w Jezusa Chrystusa, my w³a¶nie uwierzyli¶my w Chrystusa Jezusa, by osi±gn±æ usprawiedliwienie z wiary w Chrystusa, a nie przez wype³nianie Prawa za pomoc± uczynków (...)" ("List do Galatów" 2:15,16)
W rozumowaniu tym szczególnie wa¿ny jest punkt wyj¶cia - za³o¿enie wstêpne. Jest to prze¶wiadczenie, a jednocze¶nie wyra¼nie cytat z Tory mówi±cy, ¿e cz³owiek jest potêpiony przez Boga za z³amanie jakiegokolwiek polecenia, które "nakazuje Ksiêga Prawa". Wydaje siê, ¿e takie ¶wiadome odwo³ywanie siê do Tory stanowi³o wa¿ny punkt wyj¶cia w dyskusjach z mêdrcami judaizmu, których (jak opisuj± "Dzieje Apostolskie") Pawe³ wielokrotnie stara³ siê przekonaæ do swoich idei. Jednak - co zaskakuj±ce - jest to pogl±d nieobecny w Torze i nieznany judaizmowi.
Sk±d wiêc pojawia siê w li¶cie ¶w.Pawla jako cytat?
Wszystko wskazuje na to, ¿e ¶w.Pawe³ odwo³uje siê w tym momencie do wersu z Tory, w "Ksiêdze Powtórzonego Prawa" (27:26), ale wers ten odczytuje lub interpretuje niezgodnie z oryginalnym tekstem. Jest to odczytanie nie¶wiadomie lub ¶wiadomie b³êdne.
Jedena¶cie wersów przed wersem, na który powo³uje siê ¶w.Pawe³, "Ksiêga Powtórzonego Prawa" wymienia jedena¶cie podstawowych zasad etycznych (zakaz stosowania przemocy, zakaz ³apówkarstwa, kazirodztwa, prze¶ladowania bezbronnych itd.) i o¶wiadcza, ¿e ten, kto z³amie te zasady bêdzie potêpiony przez ¯ydów i Moj¿esza (ale nie przez Boga). W podsumowaniu tej my¶li Tora stwierdza: "Przeklety, ktoby nie zosta³ przy s³owach zakonu tego, aby je czyni³, rzecze wszystek lud. Amen". "tego zakonu", czyli "tej Tory".
Hebrajskie s³owo "Tora" oznacza - "naukê", "nauczanie". Oczywiste jest z tekstu, ¿e nie chodzi tu o Torê, czyli ca³y zbiór nauk, ca³y "Piêcioksi±g Moj¿eszowy", ale wy³±cznie o wymienione w³a¶nie jedena¶cie generalnych regu³ etycznych. Jednak ¶w.Pawe³ przytacza to zdanie jako: "Przeklêty ka¿dy, kto nie wype³nia wytrwale wszystkiego, co nakazuje wykonaæ Ksiêga Prawa" - czyli wprowadza do niego zasadnicz± zmianê.
Idea, ¿e Bóg skazuje ludzi na potêpienie ju¿ za z³amanie któregokolwiek z Praw Tory jest absolutnie obca judaizmowi. Przecie¿ Kohelet pisa³, ¿e "zaiste nie masz cz³owieka sprawiedliwego na ziemi, który by czyni³ dobrze, a nie grzeszy³" (Koh. 7:20). Gdyby judaizm zak³ada³, ¿e przekroczenie jakiegokolwiek Prawa jest jednoznaczne z potêpieniem, nie istnia³aby w nim ca³a struktura dzia³añ prowadz±cych do wyra¿enia skruchy i uzyskania przebaczenia od tych, ktorym wyrz±dzi³o siê krzywdê - nie istnia³aby teszuwa, czyli "powrót".
Tak¿e prze¶wiadczenie, ¿e Bóg kara³by cz³owieka, którego sam stworzy³ niedoskona³ym - za to, ¿e jest niedoskona³y - jest zupe³nie obce judaizmowi.
Rozumowanie ¶w.Paw³a - prowadz±ce do stwierdzenia, ¿e uczynki, dzia³ania nie mog± zapewniæ zbawienia, a do jego uzyskania niezbêdna jest wiara w Chrystusa - by³o radykalnym odejciem od fundamentow etycznych judaizmu. Judaizm od samych swoich pocz±tków uwa¿a³ ludzkie dzia³ania za wa¿niejsze od wiary. Talmud przypisuje Bogu takie o¶wiadczenie : "Lepiej gdyby oni (¯ydzi) porzucili mnie, a dalej przestrzegali Moich praw" (Talmud Jerozolimski, Hagiga 1:7). Wed³ug judaizmu wszyscy ludzie, niezale¿nie od ich wiary i narodowo¶ci uzyskuj± zbawienie (Tosefta Sanhedrin 13:2) i ich ocena dokonuje siê wy³±cznie poprzez relacje wobec innych ludzi, a tylko i ¯ydzi oceniani s± tak¿e przez ich relacjê wobec Boga.
Pawe³ zanegowa³ fundamenty judaizmu: Wybranie, Przymierze i Prawo. Mechanizmem zbawienia przesta³y byæ w tym momencie: przestrzeganie Prawa dla ¯ydow i etyczne postêpowanie wobec innych ludzi przez "pogan". Fundamentem zbawienia sta³ siê - w koncepcji Paw³a - Nowy Testament, wiara w Chrystusa, rozpowszechniana poprzez ewangelizacje, której Pawe³ zosta³ pionierem.
Na przes³anie takie okaza³a siê gotowa ogromna rzesza mieszkañców ówczesnego ¶wiata podlegaj±cego kulturze hellenistycznej. Z jednej strony by³y to ubogie grupy ludno¶ci ¿ydowskiej w okupowanym Izraelu, z drugiej diaspora - rozrzucona po ca³ym wybrze¿u Morza ¦ródziemnego na Bliskim Wschodzie. W Egipcie diaspora ¿ydowska by³a bliska miliona. Potê¿na by³a tak¿e Aleksandrii, Berenice, Cyrenie, Milecie, na Cyprze, w Damaszku, Efezie, Rzymie, wybrze¿ach Morza Czarnego, Galii, Hiszpanii i w pó³nocno-zachodniej Afryce. Te ogromne liczebnie kolonie ¿ydowskie, odczuwaj±ce trudno¶ci, jakie stwarza³o przestrzeganie praw judaizmu w nowoczesnym ¶wiecie, zdawa³y siê oczekiwaæ na mo¿liwo¶æ zachowania wiary, z jednoczesnym odrzuceniem obrzezania i skomplikowanych praw moj¿eszowych, zw³aszcza tych dotycz±cych diety i "czysto¶ci" - które by³y niezwykle k³opotliwe w sytuacjach socjalnych. Odrzucenie zasad koszerno¶ci jest uwa¿ane za tak prze³omowy moment, ¿e w "Dziejach Apostolskich" autorzy odwo³uj± siê - aby to odrzucenie uzasadniæ - a¿ do wizji do¶wiadczanej przez aposto³a Piotra : "widzi niebo otwarte i jaki¶ opuszczaj±cy siê przedmiot, podobny do wielkiego p³ótna czterema koñcami opadaj±cego do ziemi. By³y na nim wszelkie zwierzeta czworono¿ne, p³azy ziemne i ptaki powietrzne. 'zabijaj, Piotrze i jedz!' - odezwa³ siê do niego g³os." (Dz.Ap. 10:11-13).
Natomiast sprawa obrzezania doprowadza do konfliktu pomiêdzy Paw³em a uczniami Jezusa, który za¿egnuje brat, lub bliski krewny Jezusa - Jakub M³odszy, zwierzchnik Ko¶cio³a jerozolimskiego. Idzie on na daleko posuniêty kompromis: "Dlatego ja s±dzê, ¿e nie nale¿y zak³adaæ ciê¿arow na pogan, nawracaj±cych siê do Boga", ale stara siê jednak uratowaæ choæ czê¶æ podstawowych zasad koszerno¶ci, wzywaj±c do wstrzymywania siê od "tego, co uduszone i od krwi" (wed³ug zasad koszerno¶ci zwierzê nie mo¿e cierpieæ - st±d zakaz duszenia zwierz±t; z kolei krew symbolizuje duszê ka¿dej istoty ¿ywej, st±d te¿ ca³kowity zakaz jej spo¿ywania obowi±zuj±cy w judaizmie).
Równie silnie oczekiwa³y na szansê przyjêcia uniwersalnej religii wielkie rzesze politeistów, ¶ci¶le powi±zanych z diaspor± ¿ydowsk±, które nie mog³y dot±d zaakceptowaæ monoteizmu z powodu niechêci do zasad, jakie obecnie chrze¶cijanie uznali za przestarza³e, niepotrzebne i zastêpowali je wyznaniem wiary i sakramentem chrztu, obiecuj±c jednocze¶nie w zamian za to ¿ycie wieczne i zbawienie.
Za:
http://the614thcs.com/40.183.0.0.1.0.phtml...
Starzec