Strony: [1]

NAZAREJCZYCY.

  • Kiara
  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 2458
  • Zobacz profil
NAZAREJCZYCY.
« : Grudzień 09, 2010, 15:50:59 »

Nazarejczycy wspó³czeÂśnie ma odniesienie do ÂŻydĂłw  mesjanistycznych, czyli zwiÂązanych z Jezusem i Jego przekazem wiedzy.
Jezus i Jego sekta nie mieszczÂą siĂŞ w zasadach Judaizmu. zostaÂł wiĂŞc wyrzucony poza Judaizm, jednak wiedza przetrwaÂła w roÂżnych opcjach religijnych.
ChociaÂż katolicyzm ma bardzo niewiele wspĂłlnego z pierwotnym chrzeÂścijaĂąstwem czystym przekazem Jezusa i MM.
Jest to opcja Paulinizmu stawiajÂąca  rytuaÂł ponad dobro czÂłowieka.
Do tego wrĂłcĂŞ w innym wÂątku.

http://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%BBydzi_mesjanistyczni
Zapisane
  • Kiara
  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 2458
  • Zobacz profil
Odp: NAZAREJCZYCY.
« Odpowiedz #1 : Grudzień 28, 2010, 22:42:47 »

Warto rowniez wspomniec o kobietach w zakonie o Nazarejkach.

"ChrzeÂścijaĂąstwo przyswoiÂło sobie Boga Izraela w wyniku misji Jezusa, jak uczynili to gnostycy i nazarejczycy. Nazarejki dziaÂłaÂły caÂłkiem swobodnie jako nauczycielki, uzdrowicielki, misjonarki i kapÂłanki. JednakÂże w Âśrodowisku chrzeÂścijaĂąskim bĂŞdÂącym pod wpÂływami Rzymu odebrano kobietom wszelkie moÂżliwoÂści sprawowania kultu. Jedna z najwiĂŞkszych sekt matriarchalnych z II wieku gÂłosiÂła wiarĂŞ odziedziczonÂą bezpoÂśrednio od Marii Magdaleny, Marty i Heleny – Salome. Tertulian gniewnie potĂŞpiÂł tĂŞ grupĂŞ:"

Te heretyczki! Jak one mogÂą! SÂą na tyle bezczelne, Âże uczÂą, podejmujÂą spory, dokonujÂą egzorcyzmĂłw, leczÂą i (moÂże) nawet chrzczÂą!



http://boberov.maszyna.pl/Kippin/301-Krew%20z%20krwi%20Jezusa/301-09.htm
« Ostatnia zmiana: Grudzień 28, 2010, 22:45:26 wysłane przez Kiara »
Zapisane
  • Kiara
  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 2458
  • Zobacz profil
Odp: NAZAREJCZYCY.
« Odpowiedz #2 : Marzec 06, 2011, 12:26:57 »

Chrzest w Jordanie - symbolika.


JEZUS NA TLE SWEJ EPOKI


W odwiecznej madrosci misteriĂłw szukac nalezy podloza z ktĂłrego wyrĂłsl duch chrzescijanstwa. Trzeba bylo tylko, by zapanowalo przekonanie, ze duch ten musi wejsc w zycie w wiekszej mierze, niz dawniej misteria. Ale to przekonanie bylo juz bardzo rozpowszechnione. Wystarczy przypomniec sobie tryb zycia EssenczykĂłw i TerapeutĂłw na dlugo przed powstaniem chrzescijanstwa.
Essenczycy stanowili zamknieta w sobie sekte palestynska, ktĂłrej liczebnosc w czasach Chrystusa oceniano na jakies cztery tysiace.

Regula ich obowiazywala do prowadzenia takiego zycia, ktĂłre rozwija w duszy wyzsza jazn i odradza czlowieka. Kto pragnal wstapic do zgromadzenia, poddawany byl surowym badaniom celem sprawdzenia, czy jest dostatecznie dojrzaly aby sie przygotowac do wyzszego zycia.
Jezeli zostal przyjety, musial przejsc okres prĂłbny. Musial tez zlozyc uroczysta przysiege, ze nie zdradzi obcym tajemnic zwiazanych z zyciem zgromadzenia.
Zycie ich bylo tak zorganizowana, by czlowiek mĂłgl ujarzmiac nizsza swoja nature, tak aby drzemiacy w nim duch coraz bardziej dochodzil do glosu.
Kto przezyl juz do pewnego stopnia dzialanie ducha w sobie, osiagal wyzsza godnosc w zgromadzeniu i w zwiazku z tym cieszyl sie autorytetem, nie narzuconym, lecz wynikajacym sila rzeczy z glebokiego przekonania. Pokrewna Essenczykom sekta byli Terapeuci, osiedleni w Egipcie.
Obszerne wiadomosci o ich zyciu mozna znalezc w jednym z pism Filona Aleksandryjczyka, zatytulowanym "O zyciu kontemplacyjnym". (SpĂłr o to, czy ksiega ta jest autentyczna, trzeba dzis uwazac za zakonczony i przyjac, ze Filon rzeczywiscie opisal zycie dobrze sobie znanego zrzeszenia, ktĂłre istnialo na dlugo przed powstaniem chrzescijanstwa.
PorĂłwnaj: G.R.Mesd, "Fragmente eines verschollenen gleubene", Lipsk1902). Wystarczy zastanowic sie nad poszczegĂłlnymi ustepami tej pracy by sie zorientowac, z czym tutaj mamy do czynienia.
 "Mieszkania ich sa nadzwyczaj skromne, stanowia one tylko niezbedna schronienie przed najgorszym upalem lub najwiekszym zimnem.
Mieszkania te nie sa polozone blisko siebie, jak w miastach, gdyz dla tego kto szuka samotnosci sasiedztwa jest mniej pociagajace; ale tez nie sa zbytnio od siebie oddalone by nie utrudniac wspĂłlzycia, ktĂłre jest im tak drogie, a takze aby w razie napadu rozbĂłjnikĂłw jedni drugim mogli spieszyc z pomoca.

W kazdym domostwie znajduje sie uswiecone pomieszczenie zwane swiatynia lub "monasterium", maly pokĂłj, lub izba, czy tez cela, w ktĂłrej rozmyslaja o tajemnicach wyzszego zycia... Posiadaja rĂłwniez dziala dawnych autorĂłw, mezĂłw, ktĂłrzy niegdys prowadzili ich szkole, pozostawili oni wiele wskazĂłwek, ktĂłre wyjasniaja metody stosowane w pismach alegorycznych...
Tlumaczac swiete pisma zawsze maja na oku glebsze znaczenie alegorycznych opowiesci". Jak widzimy, chodzilo o szersze rozpowszechnienie tego, do czego zdazono rĂłwniez w bardziej ekskluzywnych kolach w misteriach.
Ale przy takim udostepnieniu dawny surowy charakter nauk nie mĂłgl byc oczywiscie utrzymany.
 
Zrzeszenia EssenczykĂłw i TerapeutĂłw sa naturalnym przejsciem od "misteriĂłw do chrzescijanstwa. Ale to, co u nich ograniczalo sie do wlasnej sekty, w chrzescijanstwie mialo byc udostepnione calej ludzkosci, co oczywiscie prowadzilo do jeszcze wiekszego rozluznienia dawnych surowych zasad.
Sam fakt istnienia takich sekt swiadczy, jak dalece ludzkosc owych czasĂłw dojrzala juz do wnikania w misterium Chrystusa.
W dawnych misteriach przygotowywano czlowieka droga specjalnych zabiegĂłw, tak aby na odpowiednim szczeblu wewnetrznego rozwoju wyzszy swiat objawil sie w jego duszy.
W gminach EssenczykĂłw czy TerapeutĂłw starano sie przez odpowiedni tryb zycia wplywac na dusze tak, aby dojrzewala do obudzenia w sobie "wyzszego czlowieka".
 Dalszym krokiem na tej drodze bedzie dopracowanie sie do przekonania wewnetrznego, ze dusza ludzka, przechodzac przez wielokrotne wcielenia, moze osiagnac coraz to wyzsze i wyzsze stopnie doskonalosci.

Kto uchwycil bodaj blysk tej prawdy, zdolny tez bedzie odczuc, ze w postaci Jezusa pojawila sie wielka indywidualnosc dokonania rzeczy donioslych.
To tez indywidualnosc Jezusa zdolna byla dokonac czynu, o ktĂłrym tak tajemniczo wspominaja Ewangelisci opisujac chrzest w Jordanie, przy czym wyraznie daja do zrozumienia, ze chodzi tutaj o wydarzenie najwyzszej donioslosci. Czlowiek - Jezus zdolny byl przyjac w siebie Chrystusa, Slowo odwieczne, tak ze stalo sie w nim ono cialem. Od tej chwili jaznia Jezusa z Nazaretu jest Chrystus, czlowiek - Jezus- nosi w sobie bĂłstwo, odwieczne Slowo, Logos.
Chrzest w Jordanie- jak opisuje go nam Ewangelista- to chwila, kiedy Chrystus wstapil w Jezusa z Nazaretu jako jego Jazn.


W epoce dawnych misteriĂłw "zjednoczenie z duchem", dostepne dla nielicznych jednostek, bylo sprawa wtajemniczonych.
U EssenczykĂłw cale zgromadzenie musialo dazyc do takiego zycia, by wszyscy zrzeszeni mogli osiagnac owo "zjednoczenie". Przyjscie Chrystusa postawilo ludzkosc cala wobec takich wydarzen - a sa to wlasnie czyny Chrystusa - dzieki ktĂłrym owo "zjednoczenie" stalo sie sprawa calej ludzkosci.

R. Steinera
« Ostatnia zmiana: Marzec 06, 2011, 12:35:00 wysłane przez Kiara »
Zapisane
  • Kiara
  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 2458
  • Zobacz profil
Odp: NAZAREJCZYCY.
« Odpowiedz #3 : Styczeń 23, 2015, 20:33:54 »


nazarejczycy......

Cytuj
WysÂłany: 2015-01-01, 17:53   MINEJCZYCY / NAZAREJCZYCY    
Temat NazarejczykĂłw bardzo mnie interesuje, poniewaÂż jest on kluczem do odpowiedzi na pytanie - kim wÂłaÂściwie byÂł Chrystus Nazarejczyk?

WyraÂżenie ‘Jezus z Nazaretu' jest faktycznie zÂłym tÂłumaczeniem orginalnego greckiego ‘Jesous o Nazoraios’. DokÂładniej powinno siĂŞ mĂłwiĂŚ o ‘Jezusie Nazarejczyku’, gdzie Nazarejczyk posiada znaczenie caÂłkowicie nie zwiÂązane z nazwÂą miejsca, ale z Nazarejczykami, ludÂźmi ktĂłrych ÂŚw. Hieronim, 400 lat po Chrystusie okreÂślaÂł jako MinejczykĂłw, i pisaÂł o nich w liÂście do ÂŚw. Augustyna.

Co wiemy z ca³¹ pewnoÂściÂą jest to, Âże „Nazarejczycy” byli powiÂązani z EsseĂączykami, a EsseĂączycy to Edomici, potomkowie Ezawa / Essy

Edomici w czasach Chrystusa zamieszkiwali poÂłudniowÂą PalestynĂŞ. StolicÂą Edomu (po grecku Idumea) byÂło miasto HEBRON. Hebron to miasto z ktĂłrego pochodzili Zachariasz, ÂŚw. ElÂżbieta i ich syn - Jan Chrzciciel. Nie ma wÂątpliwoÂści Âże Jan Chrzciciel, kuzyn Chrystusa byÂł EsseĂączykiem - Idumejczykiem - EdomitÂą, i Nazarejczykiem.

ÂŻydzi nienawidzili EdomitĂłw, i nienawidzili teÂż NazarejczykĂłw.

„Trzy razy dziennie powtarzaja oni (ÂŻydzi): Niech BĂłg przeklnie NazarejczykĂłw”. – Epifaniusz ( Panarion 29.9.2)

O tym samym Âżydowskim rytuale, przeklinania przez ÂŻydĂłw NazarejczykĂłw pisaÂł ÂŚw. Hieronim, piszÂąc Âże Nazarejczycy to MINEJCZYCY.

ÂŚw. Hieronim, autor ÂłaciĂąskiej Biblii Vulgata i jeden z czterech najwiĂŞkszych doktorĂłw KoÂścioÂła Katolickiego, ktĂłry mieszkaÂł i zmarÂł w Palestynie w 4/5 wieku ne., znaÂł NazarejczykĂłw i pisaÂł Âże NAZAREJCZYCY to MINEJCZYCY.

W liÂście LXXV.
(napisanym w roku 404.) Hieronim odpowiada na Listy Augustyna XXVIII., XL, i LXXI, gdzie pisze:

"Jest dziÂś pomiĂŞdzy ÂŻydami w synagogach Wschodu herezja ktĂłra jest nazwana [herezjÂą] MinejczykĂłw, i nawet do dziÂś jest przeklinania przez Faryzeuszy;

ci Minejczycy sÂą zazwyczaj nazywani Nazarejczykami ...

... A bĂŞdÂąc i ÂŻydami i ChrzeÂścijanami,
Nie sÂą oni ani ÂŻydami ani ChrzeÂścijanami."

{Hieronim, "Epistle ad August."
"There is today among the Jews throughout all the synagogues of the East a heresy which is called [the heresy] of the Minaei, and is even until this day cursed by the Pharisees;
these Minaeans are commonly called Nazoraeans, ...
. . . But while they will be both Jews and Christians,
they are neither Jews nor Christians."}


W liÂście do ÂŚw. Augustyna z Hippo "Epist. ad August." (pisanym okoÂło 400 roku ne.) Hieronim pisaÂł o Nazarejczykach mĂłwiÂąc Âże sÂą oni Minejczykami, i wiemy Âże Nazarejczykami byli Chrystus i Jego uczniowie.

Ale kim byli Minejczycy i co o nich dziÂś wiemy???

Hieronim piszÂąc:
"ci Minejczycy sÂą zazwyczaj nazywani Nazarejczykami ...
... Ale bĂŞdÂąc i ÂŻydami i ChrzeÂścijanami, nie sÂą oni ani ÂŻydami ani ChrzeÂścijanami."
daÂł nam do zrozumienia Âże Nazarejczycy to jedna z Abrahamowych religii, ktĂłra za jego czasĂłw nie byÂła ani religiÂą ÂżydowskÂą ani ChrzeÂścijaĂąskÂą, lecz religiÂą MinejczykĂłw.

Wygl¹da na to ¿e Hieronim - wspó³twórca Chrzeœcijaùstwa Zachodniego Koœcio³a, znaj¹c Nazarejczyków nie ³¹czy³ ich z jego Chrzeœcijaùstwem - Chrzeœcijaùstwem V wieku Zachodniego Koœcio³a.

Pozostaje jednak pytanie:

Kim byli MINEJCZYCY?
Czy znamy ich z Biblii i z historii?

Zapraszam do dyskusji
i Pozdrawiam
George
   
   
     
   
Jachu    
cichy,pokorny

PomĂłgÂł: 155 razy
Do³¹czy³: 09 Lis 2008
Posty: 5970
SkÂąd: ÂŚlÂąsk
   
WysÂłany: 2015-01-01, 17:55       
Jachu napisaÂł/a:   
Ten ba³wan Jerzy Marianie,ma oddaÌ to,co o tobie myœlê,a myœlê,¿e jesteœ czyimœ 'tworem-produktem",bo piszesz i przekrêcasz fakty,jak ci ktoœ namiesza³,tak przekazujesz,nawet wbrew faktom biblijnym. Zatem jak Ci Biblia nie pasuje,to spasuj,znajdŸ sobie inne zajêcie,-hobby i w nim siê produkuj,a nie "w³aŸ z buciorami" na Forum Biblijne i nie trolluj tym,którzy maj¹ inny stosunek do Biblii i jej zapisów. Pisz np o pszczo³ach,czy innym temacie w którym mo¿e masz jak¹œ wiedzê.

Jachu! Po raz pierwszy, ale zwracam Ci uwagĂŞ na niestosowne sÂłowa. Anna01   


Anno 01,widocznie mamy odmienne zdania,co do okreœlenia,b¹dŸ oceny s³ów niestosownych(?).
W ka¿dym b±d¼ razie zwróci³em uwagê na niestosowno¶æ pisania usera dwojga imion,a powinna tego pilnowaæ Administracja wespó³ z Moderacj±. No ale có¿,mo¿e ja mam zbyt mocno wysublimowane pojêcie tego co niestosowne i ra¿± mnie enuncjacje,na które WY jeste¶cie nieczuli. A je¿eli tak jest,to mam dwa wyj¶cia,- pogodziæ siê z tym,albo te¿ daæ sobie SPOKÓJ.
Rozwa¿ê i wykonam.
Jachu
ps. ceniĂŞ sobie spokĂłj :xcalus:
_________________
Nie zawsze trzeba mĂłwiĂŚ co siĂŞ wie,ale zawsze naleÂży wiedzieĂŚ co siĂŞ mĂłwi
   
   
     
   
Jerzy Marian    

PomĂłgÂł: 1 raz
Do³¹czy³: 02 PaŸ 2014
Posty: 184

OstrzeÂżeĂą:
             3/3/4
   
WysÂłany: 2015-01-01, 18:25   Minejczycy, Nazarejczycy i ÂŻydzi    
O Minejczykach ktĂłrym Hieronim przypisaÂł religiĂŞ NazarejskÂą, czytamy w Biblii, w Pierwszej KsiĂŞdze Kronik - RozdziaÂł 4

Cytat:   

(41) Ci zapisani tu imiennie przybyli za czasów króla judzkiego, Ezechiasza, zniszczyli ich namioty, a Meunitów (MINEJCZYKÓW), którzy siê tam znajdowali, ob³o¿yli kl±tw±, a¿ do tego dnia, zamieszkawszy na ich miejscu, poniewa¿ znale¼li tam pastwisko dla swych trzód.

(42) Niektórzy z nich, piêciuset mê¿ów z synów Symeona, udali siê na górê Seir, a na ich czele byli: Pelatiasz, Neariasz, Refajasz i Uzzjel, synowie Jisziego.

(43) Rozbili oni ocala³± resztê Amalekitów (EDOMITÓW) i zamieszkali tam a¿ do dnia dzisiejszego.

(1 Ks. Kronik 4:1-43, Biblia TysiÂąclecia)
Internetowa Biblia 2000 v3.41 ˆ 1994-2001




O tym Âże MEUNICI, ktĂłrych ÂŻydzi obÂłoÂżyli klÂątwÂą, i po wymordowaniu ich zamieszkali w ich namiotach, to faktycznie MINEJCZYCY, czytamy w greckiej Septuagincie LXX:

Cytat:   

http://www.ecmarsh.com/lx...s%20I/index.htm

English Translation of the Greek Septuagint Bible
The Translation of the Greek Old Testament Scriptures, Including the Apocrypha.
Compiled from the Translation by Sir Lancelot C. L. Brenton 1851

Chronicles 1
Chapter 4

"41 And these who are written by name came in the days of Ezekias king of Juda, and they smote the people’s houses,

and the Minaeans whom they found there,

and utterly destroyed them until this day: and they dwelt in their place, because there was pasture there for their cattle.

42 And some of them, even of the sons of Symeon, went to mount Seir, even five hundred men; and Phalaettia, and Noadia, and Raphaia, and Oziel, sons of Jesi, were their rulers.

43 And they smote the remnant that were left of Amalec, until this day."


Z powy¿szego tekstu wygl¹da te¿ na to ¿e Minejczycy zamieszkiwali tereny w pobli¿u Amalekitów, o których napewno wiemy ¿e byli jednym ze szczepów Edomu zamieszkuj¹cym Seir. Orginalnie góra o nazwie Seir znajdowa³ siê na pó³noc od Hebronu. Obecnie jest tam miasto o nazwie Sai'r, i do dziœ znajduje siê tam grób Ezawa / Edomu.

ÂŻydzi wymordowali jednych i drugich, MinejczykĂłw i AmalekitĂłw, i zagrabiwszy ich tereny zamieszkali na ich miejscu. Dlaczego? KaÂżdy powĂłd byÂł dobry, ale tym razem poszÂło o pastwiska dla ich trzĂłd:

"zamieszkawszy na ich miejscu, poniewaÂż znaleÂźli tam pastwisko dla swych trzĂłd."

Co za banda zbrodniarzy.

Czy Biblia mĂłwi nam wiĂŞcej o Minejczykach / Nazarejczykach?
   
   
     
   
Jerzy Marian    

PomĂłgÂł: 1 raz
Do³¹czy³: 02 PaŸ 2014
Posty: 184

OstrzeÂżeĂą:
             3/3/4
   
WysÂłany: 2015-01-01, 20:17   Sofar KrĂłl MinejczykĂłw    
Obecne Biblie, oparte na Masoreckich tekstach milczÂą na temat Minejczykow, ale w Septugancie w KsiĂŞdze Hioba - RozdziaÂł 42 czytamy:
Cytat:   

"17. I umarÂł Hiob jako starzec, syty dni Âżycia.

17a. A napisane jest, Âże on znowu wstanie razem z tymi, ktĂłrych Pan wskrzesi.

17b. Ten czÂłowiek (Hiob) jest opisany w OrmiaĂąskiej Biblii jako ÂżyjÂący w krainie Ausis, na granicy Edomu i Arabii, i miaÂł on wczeÂśniej na imiĂŞ Jobab.

17c. Wzi¹³ sobie za ¿onê Arabkê i zrodzi³ z ni¹ syna, któremu da³ imiê Ennon. Jego natomiast ojcem by³ Zare, syn potomków Ezawa, a matk¹ - Bosorra. By³ on pi¹ty po Abrahamie.

17d. A oto wykaz krĂłlĂłw panujÂących w Edomie, ktĂłrego wÂładcÂą byÂł takÂże on: Pierwszy byÂł Balak, syn Beora, a jego stolica nazywaÂła siĂŞ Dennaba.

Po Balaku krĂłlowaÂł Jobab, nazywany Hiobem,

a po nim Asom, ktĂłry byÂł wÂładcÂą pochodzÂącym z Thajmanitis. Po nim nastaÂł Adad, syn Barada. RozgromiÂł on Madiama na rĂłwninie Moabu. Jego stolica nazywaÂła siĂŞ Geththajm.

17e. Przyjació³mi, którzy do niego przyszli, byli:

Elifas, syn Ezawa, krĂłl plemienia ThajmanĂłw;

Baldad, wÂładca SuchajczykĂłw;

Sufar, krĂłl MinajczykĂłw."




RozdziaÂł 2, w Septuagincie, teÂż okreÂśla Sufara jako krĂłla MinejczykĂłw.

Masoreci, ktĂłrzy tÂłumaczyli ST, a za nimi ÂŚwiĂŞty Hieronim, ktory na rozkaz papieÂża Damazego I przetÂłumaczyÂł Masoreckie skaÂżenia ST na ÂłacinĂŞ, wymazali prawdziwÂą pozycjĂŞ Sofara jako krĂłla MinejczykĂłw, (jak i pozycjĂŞ Elifaza, krĂłla TemaĂączykĂłw), i wstawili na to miejsce wyraz 'z Naamy', ktĂłre to okreÂślenie 'Naama' nic nikomu nie mĂłwi.

Cytat:   
(11) "A gdy trzej przyjaciele Joba usÂłyszeli o caÂłym nieszczĂŞÂściu, jakie spadÂło na niego, przyszli, kaÂżdy ze swojej miejscowoÂści:

Elifaz z Temanu,

Bildad z Szuach i

Sofar z Naama.

Umówili siê pospo³u, aby pójœÌ, wyraziÌ mu wspó³czucie i pocieszyÌ go. (12) A gdy z daleka spojrzeli na niego, nie poznali go; poczêli g³oœno p³akaÌ i ka¿dy z nich rozdar³ swoje szaty, i rzucali proch w górê na swoje g³owy. (13) I siedzieli z nim na ziemi siedem dni i siedem nocy, a ¿aden nie przemówi³ do niego ani s³owa; widzieli bowiem, ¿e jego ból by³ bardzo wielki. "

(Ks. Hioba 2:1-13, Biblia Warszawska)

Internetowa Biblia 2000 v3.41 ˆ 1994-2001



O Sofarze / Sufarze krĂłlu MinejczykĂłw, jak i o jego ojcu, Elifasie, synu Ezawa, krĂłlu plemienia ThajmanĂłw (ThemaĂączykĂłw); obecne Biblie milczÂą, z wyjÂątkiem Genesis - KsiĂŞgi Rodzaju 36, i pierwszej KsiĂŞdze Kronik - RozdziaÂł 1.

Jednak Âżydowska antyczna literatura zachowaÂła dla nas dokÂładne losy Sofara - krĂłla MinejczykĂłw. A antyczna historia i archeologia ma sporo o jego MineaĂąskim / Minojskim krĂłlestwie do opowiedzenia.

Zainteresowanych zapraszam do dyskusji,

i w Nowym Roku
Serdecznie Pozdrawiam
George


http://biblia.webd.pl/forum/viewtopic.php?p=353819


Kiara.
Zapisane
Strony: [1]
Skocz do:  

Polityka cookies
Darmowe Fora | Darmowe Forum

homofriends meute-de-loups sith darzlubie wrzeciono