Strony: [1]

NAZAREJCZYCY.

  • Kiara
  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomo¶ci: 2458
  • Zobacz profil
NAZAREJCZYCY.
« : Grudzieñ 09, 2010, 15:50:59 »

Nazarejczycy wspó³cze¶nie ma odniesienie do ¯ydów  mesjanistycznych, czyli zwi±zanych z Jezusem i Jego przekazem wiedzy.
Jezus i Jego sekta nie mieszcz± siê w zasadach Judaizmu. zosta³ wiêc wyrzucony poza Judaizm, jednak wiedza przetrwa³a w ro¿nych opcjach religijnych.
Chocia¿ katolicyzm ma bardzo niewiele wspólnego z pierwotnym chrze¶cijañstwem czystym przekazem Jezusa i MM.
Jest to opcja Paulinizmu stawiaj±ca  rytua³ ponad dobro cz³owieka.
Do tego wrócê w innym w±tku.

http://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%BBydzi_mesjanistyczni
Zapisane
  • Kiara
  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomo¶ci: 2458
  • Zobacz profil
Odp: NAZAREJCZYCY.
« Odpowiedz #1 : Grudzieñ 28, 2010, 22:42:47 »

Warto rowniez wspomniec o kobietach w zakonie o Nazarejkach.

"Chrze¶cijañstwo przyswoi³o sobie Boga Izraela w wyniku misji Jezusa, jak uczynili to gnostycy i nazarejczycy. Nazarejki dzia³a³y ca³kiem swobodnie jako nauczycielki, uzdrowicielki, misjonarki i kap³anki. Jednak¿e w ¶rodowisku chrze¶cijañskim bêd±cym pod wp³ywami Rzymu odebrano kobietom wszelkie mo¿liwo¶ci sprawowania kultu. Jedna z najwiêkszych sekt matriarchalnych z II wieku g³osi³a wiarê odziedziczon± bezpo¶rednio od Marii Magdaleny, Marty i Heleny – Salome. Tertulian gniewnie potêpi³ tê grupê:"

Te heretyczki! Jak one mog±! S± na tyle bezczelne, ¿e ucz±, podejmuj± spory, dokonuj± egzorcyzmów, lecz± i (mo¿e) nawet chrzcz±!



http://boberov.maszyna.pl/Kippin/301-Krew%20z%20krwi%20Jezusa/301-09.htm
« Ostatnia zmiana: Grudzieñ 28, 2010, 22:45:26 wys³ane przez Kiara »
Zapisane
  • Kiara
  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomo¶ci: 2458
  • Zobacz profil
Odp: NAZAREJCZYCY.
« Odpowiedz #2 : Marzec 06, 2011, 12:26:57 »

Chrzest w Jordanie - symbolika.


JEZUS NA TLE SWEJ EPOKI


W odwiecznej madrosci misteriów szukac nalezy podloza z którego wyrósl duch chrzescijanstwa. Trzeba bylo tylko, by zapanowalo przekonanie, ze duch ten musi wejsc w zycie w wiekszej mierze, niz dawniej misteria. Ale to przekonanie bylo juz bardzo rozpowszechnione. Wystarczy przypomniec sobie tryb zycia Essenczyków i Terapeutów na dlugo przed powstaniem chrzescijanstwa.
Essenczycy stanowili zamknieta w sobie sekte palestynska, której liczebnosc w czasach Chrystusa oceniano na jakies cztery tysiace.

Regula ich obowiazywala do prowadzenia takiego zycia, które rozwija w duszy wyzsza jazn i odradza czlowieka. Kto pragnal wstapic do zgromadzenia, poddawany byl surowym badaniom celem sprawdzenia, czy jest dostatecznie dojrzaly aby sie przygotowac do wyzszego zycia.
Jezeli zostal przyjety, musial przejsc okres próbny. Musial tez zlozyc uroczysta przysiege, ze nie zdradzi obcym tajemnic zwiazanych z zyciem zgromadzenia.
Zycie ich bylo tak zorganizowana, by czlowiek mógl ujarzmiac nizsza swoja nature, tak aby drzemiacy w nim duch coraz bardziej dochodzil do glosu.
Kto przezyl juz do pewnego stopnia dzialanie ducha w sobie, osiagal wyzsza godnosc w zgromadzeniu i w zwiazku z tym cieszyl sie autorytetem, nie narzuconym, lecz wynikajacym sila rzeczy z glebokiego przekonania. Pokrewna Essenczykom sekta byli Terapeuci, osiedleni w Egipcie.
Obszerne wiadomosci o ich zyciu mozna znalezc w jednym z pism Filona Aleksandryjczyka, zatytulowanym "O zyciu kontemplacyjnym". (Spór o to, czy ksiega ta jest autentyczna, trzeba dzis uwazac za zakonczony i przyjac, ze Filon rzeczywiscie opisal zycie dobrze sobie znanego zrzeszenia, które istnialo na dlugo przed powstaniem chrzescijanstwa.
Porównaj: G.R.Mesd, "Fragmente eines verschollenen gleubene", Lipsk1902). Wystarczy zastanowic sie nad poszczególnymi ustepami tej pracy by sie zorientowac, z czym tutaj mamy do czynienia.
 "Mieszkania ich sa nadzwyczaj skromne, stanowia one tylko niezbedna schronienie przed najgorszym upalem lub najwiekszym zimnem.
Mieszkania te nie sa polozone blisko siebie, jak w miastach, gdyz dla tego kto szuka samotnosci sasiedztwa jest mniej pociagajace; ale tez nie sa zbytnio od siebie oddalone by nie utrudniac wspólzycia, które jest im tak drogie, a takze aby w razie napadu rozbójników jedni drugim mogli spieszyc z pomoca.

W kazdym domostwie znajduje sie uswiecone pomieszczenie zwane swiatynia lub "monasterium", maly pokój, lub izba, czy tez cela, w której rozmyslaja o tajemnicach wyzszego zycia... Posiadaja równiez dziala dawnych autorów, mezów, którzy niegdys prowadzili ich szkole, pozostawili oni wiele wskazówek, które wyjasniaja metody stosowane w pismach alegorycznych...
Tlumaczac swiete pisma zawsze maja na oku glebsze znaczenie alegorycznych opowiesci". Jak widzimy, chodzilo o szersze rozpowszechnienie tego, do czego zdazono równiez w bardziej ekskluzywnych kolach w misteriach.
Ale przy takim udostepnieniu dawny surowy charakter nauk nie mógl byc oczywiscie utrzymany.
 
Zrzeszenia Essenczyków i Terapeutów sa naturalnym przejsciem od "misteriów do chrzescijanstwa. Ale to, co u nich ograniczalo sie do wlasnej sekty, w chrzescijanstwie mialo byc udostepnione calej ludzkosci, co oczywiscie prowadzilo do jeszcze wiekszego rozluznienia dawnych surowych zasad.
Sam fakt istnienia takich sekt swiadczy, jak dalece ludzkosc owych czasów dojrzala juz do wnikania w misterium Chrystusa.
W dawnych misteriach przygotowywano czlowieka droga specjalnych zabiegów, tak aby na odpowiednim szczeblu wewnetrznego rozwoju wyzszy swiat objawil sie w jego duszy.
W gminach Essenczyków czy Terapeutów starano sie przez odpowiedni tryb zycia wplywac na dusze tak, aby dojrzewala do obudzenia w sobie "wyzszego czlowieka".
 Dalszym krokiem na tej drodze bedzie dopracowanie sie do przekonania wewnetrznego, ze dusza ludzka, przechodzac przez wielokrotne wcielenia, moze osiagnac coraz to wyzsze i wyzsze stopnie doskonalosci.

Kto uchwycil bodaj blysk tej prawdy, zdolny tez bedzie odczuc, ze w postaci Jezusa pojawila sie wielka indywidualnosc dokonania rzeczy donioslych.
To tez indywidualnosc Jezusa zdolna byla dokonac czynu, o którym tak tajemniczo wspominaja Ewangelisci opisujac chrzest w Jordanie, przy czym wyraznie daja do zrozumienia, ze chodzi tutaj o wydarzenie najwyzszej donioslosci. Czlowiek - Jezus zdolny byl przyjac w siebie Chrystusa, Slowo odwieczne, tak ze stalo sie w nim ono cialem. Od tej chwili jaznia Jezusa z Nazaretu jest Chrystus, czlowiek - Jezus- nosi w sobie bóstwo, odwieczne Slowo, Logos.
Chrzest w Jordanie- jak opisuje go nam Ewangelista- to chwila, kiedy Chrystus wstapil w Jezusa z Nazaretu jako jego Jazn.


W epoce dawnych misteriów "zjednoczenie z duchem", dostepne dla nielicznych jednostek, bylo sprawa wtajemniczonych.
U Essenczyków cale zgromadzenie musialo dazyc do takiego zycia, by wszyscy zrzeszeni mogli osiagnac owo "zjednoczenie". Przyjscie Chrystusa postawilo ludzkosc cala wobec takich wydarzen - a sa to wlasnie czyny Chrystusa - dzieki którym owo "zjednoczenie" stalo sie sprawa calej ludzkosci.

R. Steinera
« Ostatnia zmiana: Marzec 06, 2011, 12:35:00 wys³ane przez Kiara »
Zapisane
  • Kiara
  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomo¶ci: 2458
  • Zobacz profil
Odp: NAZAREJCZYCY.
« Odpowiedz #3 : Styczeñ 23, 2015, 20:33:54 »


nazarejczycy......

Cytuj
Wys³any: 2015-01-01, 17:53   MINEJCZYCY / NAZAREJCZYCY    
Temat Nazarejczyków bardzo mnie interesuje, poniewa¿ jest on kluczem do odpowiedzi na pytanie - kim w³a¶ciwie by³ Chrystus Nazarejczyk?

Wyra¿enie ‘Jezus z Nazaretu' jest faktycznie z³ym t³umaczeniem orginalnego greckiego ‘Jesous o Nazoraios’. Dok³adniej powinno siê mówiæ o ‘Jezusie Nazarejczyku’, gdzie Nazarejczyk posiada znaczenie ca³kowicie nie zwi±zane z nazw± miejsca, ale z Nazarejczykami, lud¼mi których ¦w. Hieronim, 400 lat po Chrystusie okre¶la³ jako Minejczyków, i pisa³ o nich w li¶cie do ¦w. Augustyna.

Co wiemy z ca³± pewno¶ci± jest to, ¿e „Nazarejczycy” byli powi±zani z Esseñczykami, a Esseñczycy to Edomici, potomkowie Ezawa / Essy

Edomici w czasach Chrystusa zamieszkiwali po³udniow± Palestynê. Stolic± Edomu (po grecku Idumea) by³o miasto HEBRON. Hebron to miasto z którego pochodzili Zachariasz, ¦w. El¿bieta i ich syn - Jan Chrzciciel. Nie ma w±tpliwo¶ci ¿e Jan Chrzciciel, kuzyn Chrystusa by³ Esseñczykiem - Idumejczykiem - Edomit±, i Nazarejczykiem.

¯ydzi nienawidzili Edomitów, i nienawidzili te¿ Nazarejczyków.

„Trzy razy dziennie powtarzaja oni (¯ydzi): Niech Bóg przeklnie Nazarejczyków”. – Epifaniusz ( Panarion 29.9.2)

O tym samym ¿ydowskim rytuale, przeklinania przez ¯ydów Nazarejczyków pisa³ ¦w. Hieronim, pisz±c ¿e Nazarejczycy to MINEJCZYCY.

¦w. Hieronim, autor ³aciñskiej Biblii Vulgata i jeden z czterech najwiêkszych doktorów Ko¶cio³a Katolickiego, który mieszka³ i zmar³ w Palestynie w 4/5 wieku ne., zna³ Nazarejczyków i pisa³ ¿e NAZAREJCZYCY to MINEJCZYCY.

W li¶cie LXXV.
(napisanym w roku 404.) Hieronim odpowiada na Listy Augustyna XXVIII., XL, i LXXI, gdzie pisze:

"Jest dzi¶ pomiêdzy ¯ydami w synagogach Wschodu herezja która jest nazwana [herezj±] Minejczyków, i nawet do dzi¶ jest przeklinania przez Faryzeuszy;

ci Minejczycy s± zazwyczaj nazywani Nazarejczykami ...

... A bêd±c i ¯ydami i Chrze¶cijanami,
Nie s± oni ani ¯ydami ani Chrze¶cijanami."

{Hieronim, "Epistle ad August."
"There is today among the Jews throughout all the synagogues of the East a heresy which is called [the heresy] of the Minaei, and is even until this day cursed by the Pharisees;
these Minaeans are commonly called Nazoraeans, ...
. . . But while they will be both Jews and Christians,
they are neither Jews nor Christians."}


W li¶cie do ¦w. Augustyna z Hippo "Epist. ad August." (pisanym oko³o 400 roku ne.) Hieronim pisa³ o Nazarejczykach mówi±c ¿e s± oni Minejczykami, i wiemy ¿e Nazarejczykami byli Chrystus i Jego uczniowie.

Ale kim byli Minejczycy i co o nich dzi¶ wiemy???

Hieronim pisz±c:
"ci Minejczycy s± zazwyczaj nazywani Nazarejczykami ...
... Ale bêd±c i ¯ydami i Chrze¶cijanami, nie s± oni ani ¯ydami ani Chrze¶cijanami."
da³ nam do zrozumienia ¿e Nazarejczycy to jedna z Abrahamowych religii, która za jego czasów nie by³a ani religi± ¿ydowsk± ani Chrze¶cijañsk±, lecz religi± Minejczyków.

Wygl±da na to ¿e Hieronim - wspó³twórca Chrze¶cijañstwa Zachodniego Ko¶cio³a, znaj±c Nazarejczyków nie ³±czy³ ich z jego Chrze¶cijañstwem - Chrze¶cijañstwem V wieku Zachodniego Ko¶cio³a.

Pozostaje jednak pytanie:

Kim byli MINEJCZYCY?
Czy znamy ich z Biblii i z historii?

Zapraszam do dyskusji
i Pozdrawiam
George
   
   
     
   
Jachu    
cichy,pokorny

Pomóg³: 155 razy
Do³±czy³: 09 Lis 2008
Posty: 5970
Sk±d: ¦l±sk
   
Wys³any: 2015-01-01, 17:55       
Jachu napisa³/a:   
Ten ba³wan Jerzy Marianie,ma oddaæ to,co o tobie my¶lê,a my¶lê,¿e jeste¶ czyim¶ 'tworem-produktem",bo piszesz i przekrêcasz fakty,jak ci kto¶ namiesza³,tak przekazujesz,nawet wbrew faktom biblijnym. Zatem jak Ci Biblia nie pasuje,to spasuj,znajd¼ sobie inne zajêcie,-hobby i w nim siê produkuj,a nie "w³a¼ z buciorami" na Forum Biblijne i nie trolluj tym,którzy maj± inny stosunek do Biblii i jej zapisów. Pisz np o pszczo³ach,czy innym temacie w którym mo¿e masz jak±¶ wiedzê.

Jachu! Po raz pierwszy, ale zwracam Ci uwagê na niestosowne s³owa. Anna01   


Anno 01,widocznie mamy odmienne zdania,co do okre¶lenia,b±d¼ oceny s³ów niestosownych(?).
W ka¿dym b±d¼ razie zwróci³em uwagê na niestosowno¶æ pisania usera dwojga imion,a powinna tego pilnowaæ Administracja wespó³ z Moderacj±. No ale có¿,mo¿e ja mam zbyt mocno wysublimowane pojêcie tego co niestosowne i ra¿± mnie enuncjacje,na które WY jeste¶cie nieczuli. A je¿eli tak jest,to mam dwa wyj¶cia,- pogodziæ siê z tym,albo te¿ daæ sobie SPOKÓJ.
Rozwa¿ê i wykonam.
Jachu
ps. ceniê sobie spokój :xcalus:
_________________
Nie zawsze trzeba mówiæ co siê wie,ale zawsze nale¿y wiedzieæ co siê mówi
   
   
     
   
Jerzy Marian    

Pomóg³: 1 raz
Do³±czy³: 02 Pa¼ 2014
Posty: 184

Ostrze¿eñ:
             3/3/4
   
Wys³any: 2015-01-01, 18:25   Minejczycy, Nazarejczycy i ¯ydzi    
O Minejczykach którym Hieronim przypisa³ religiê Nazarejsk±, czytamy w Biblii, w Pierwszej Ksiêdze Kronik - Rozdzia³ 4

Cytat:   

(41) Ci zapisani tu imiennie przybyli za czasów króla judzkiego, Ezechiasza, zniszczyli ich namioty, a Meunitów (MINEJCZYKÓW), którzy siê tam znajdowali, ob³o¿yli kl±tw±, a¿ do tego dnia, zamieszkawszy na ich miejscu, poniewa¿ znale¼li tam pastwisko dla swych trzód.

(42) Niektórzy z nich, piêciuset mê¿ów z synów Symeona, udali siê na górê Seir, a na ich czele byli: Pelatiasz, Neariasz, Refajasz i Uzzjel, synowie Jisziego.

(43) Rozbili oni ocala³± resztê Amalekitów (EDOMITÓW) i zamieszkali tam a¿ do dnia dzisiejszego.

(1 Ks. Kronik 4:1-43, Biblia Tysi±clecia)
Internetowa Biblia 2000 v3.41 ˆ 1994-2001




O tym ¿e MEUNICI, których ¯ydzi ob³o¿yli kl±tw±, i po wymordowaniu ich zamieszkali w ich namiotach, to faktycznie MINEJCZYCY, czytamy w greckiej Septuagincie LXX:

Cytat:   

http://www.ecmarsh.com/lx...s%20I/index.htm

English Translation of the Greek Septuagint Bible
The Translation of the Greek Old Testament Scriptures, Including the Apocrypha.
Compiled from the Translation by Sir Lancelot C. L. Brenton 1851

Chronicles 1
Chapter 4

"41 And these who are written by name came in the days of Ezekias king of Juda, and they smote the people’s houses,

and the Minaeans whom they found there,

and utterly destroyed them until this day: and they dwelt in their place, because there was pasture there for their cattle.

42 And some of them, even of the sons of Symeon, went to mount Seir, even five hundred men; and Phalaettia, and Noadia, and Raphaia, and Oziel, sons of Jesi, were their rulers.

43 And they smote the remnant that were left of Amalec, until this day."


Z powy¿szego tekstu wygl±da te¿ na to ¿e Minejczycy zamieszkiwali tereny w pobli¿u Amalekitów, o których napewno wiemy ¿e byli jednym ze szczepów Edomu zamieszkuj±cym Seir. Orginalnie góra o nazwie Seir znajdowa³ siê na pó³noc od Hebronu. Obecnie jest tam miasto o nazwie Sai'r, i do dzi¶ znajduje siê tam grób Ezawa / Edomu.

¯ydzi wymordowali jednych i drugich, Minejczyków i Amalekitów, i zagrabiwszy ich tereny zamieszkali na ich miejscu. Dlaczego? Ka¿dy powód by³ dobry, ale tym razem posz³o o pastwiska dla ich trzód:

"zamieszkawszy na ich miejscu, poniewa¿ znale¼li tam pastwisko dla swych trzód."

Co za banda zbrodniarzy.

Czy Biblia mówi nam wiêcej o Minejczykach / Nazarejczykach?
   
   
     
   
Jerzy Marian    

Pomóg³: 1 raz
Do³±czy³: 02 Pa¼ 2014
Posty: 184

Ostrze¿eñ:
             3/3/4
   
Wys³any: 2015-01-01, 20:17   Sofar Król Minejczyków    
Obecne Biblie, oparte na Masoreckich tekstach milcz± na temat Minejczykow, ale w Septugancie w Ksiêdze Hioba - Rozdzia³ 42 czytamy:
Cytat:   

"17. I umar³ Hiob jako starzec, syty dni ¿ycia.

17a. A napisane jest, ¿e on znowu wstanie razem z tymi, których Pan wskrzesi.

17b. Ten cz³owiek (Hiob) jest opisany w Ormiañskiej Biblii jako ¿yj±cy w krainie Ausis, na granicy Edomu i Arabii, i mia³ on wcze¶niej na imiê Jobab.

17c. Wzi±³ sobie za ¿onê Arabkê i zrodzi³ z ni± syna, któremu da³ imiê Ennon. Jego natomiast ojcem by³ Zare, syn potomków Ezawa, a matk± - Bosorra. By³ on pi±ty po Abrahamie.

17d. A oto wykaz królów panuj±cych w Edomie, którego w³adc± by³ tak¿e on: Pierwszy by³ Balak, syn Beora, a jego stolica nazywa³a siê Dennaba.

Po Balaku królowa³ Jobab, nazywany Hiobem,

a po nim Asom, który by³ w³adc± pochodz±cym z Thajmanitis. Po nim nasta³ Adad, syn Barada. Rozgromi³ on Madiama na równinie Moabu. Jego stolica nazywa³a siê Geththajm.

17e. Przyjació³mi, którzy do niego przyszli, byli:

Elifas, syn Ezawa, król plemienia Thajmanów;

Baldad, w³adca Suchajczyków;

Sufar, król Minajczyków."




Rozdzia³ 2, w Septuagincie, te¿ okre¶la Sufara jako króla Minejczyków.

Masoreci, którzy t³umaczyli ST, a za nimi ¦wiêty Hieronim, ktory na rozkaz papie¿a Damazego I przet³umaczy³ Masoreckie ska¿enia ST na ³acinê, wymazali prawdziw± pozycjê Sofara jako króla Minejczyków, (jak i pozycjê Elifaza, króla Temañczyków), i wstawili na to miejsce wyraz 'z Naamy', które to okre¶lenie 'Naama' nic nikomu nie mówi.

Cytat:   
(11) "A gdy trzej przyjaciele Joba us³yszeli o ca³ym nieszczê¶ciu, jakie spad³o na niego, przyszli, ka¿dy ze swojej miejscowo¶ci:

Elifaz z Temanu,

Bildad z Szuach i

Sofar z Naama.

Umówili siê pospo³u, aby pój¶æ, wyraziæ mu wspó³czucie i pocieszyæ go. (12) A gdy z daleka spojrzeli na niego, nie poznali go; poczêli g³o¶no p³akaæ i ka¿dy z nich rozdar³ swoje szaty, i rzucali proch w górê na swoje g³owy. (13) I siedzieli z nim na ziemi siedem dni i siedem nocy, a ¿aden nie przemówi³ do niego ani s³owa; widzieli bowiem, ¿e jego ból by³ bardzo wielki. "

(Ks. Hioba 2:1-13, Biblia Warszawska)

Internetowa Biblia 2000 v3.41 ˆ 1994-2001



O Sofarze / Sufarze królu Minejczyków, jak i o jego ojcu, Elifasie, synu Ezawa, królu plemienia Thajmanów (Themañczyków); obecne Biblie milcz±, z wyj±tkiem Genesis - Ksiêgi Rodzaju 36, i pierwszej Ksiêdze Kronik - Rozdzia³ 1.

Jednak ¿ydowska antyczna literatura zachowa³a dla nas dok³adne losy Sofara - króla Minejczyków. A antyczna historia i archeologia ma sporo o jego Mineañskim / Minojskim królestwie do opowiedzenia.

Zainteresowanych zapraszam do dyskusji,

i w Nowym Roku
Serdecznie Pozdrawiam
George


http://biblia.webd.pl/forum/viewtopic.php?p=353819


Kiara.
Zapisane
Strony: [1]
Skocz do:  

Polityka cookies
Darmowe Fora | Darmowe Forum

pomorska sith poradniki darzlubie voters